είμαι η νεύρωση μου.
άκουσα για το νέο χάπι. αυτό που θα σου προκαλεί δυσαρέσκεια με το που θα βάζεις το τσιγάρο στο στόμα. κακή συνήθεια το κάπνισμα ομολογουμένως. και επικίνδυνη. το κάπνισμα είναι μια συνθήκη την οποία έχω -προς το παρόν- αποδεχτεί. καπνίζω αρκετά, ανησυχώ ακόμη περισσότερο. αλλά ανθίσταμαι στην ιδέα του κοψίματος ως κανονικός εξαρτημένος. δεν είμαι υπέρ αλλά ακόμη δεν έχω τη δύναμη να σταθώ κατά. γεγονός είναι πως τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολλά χάπια παίρνουν τη θέση της θέλησης μας. ή της ικανότητας μας. ή της δύναμης μας. viagra για τη στύση, αντικαταθλιπτικά για τη διάθεση. αυτοδιαχείριση τέλος. περνάμε στην εποχή της…πλήρους αποστείρωσης από την πραγματικότητα μας. γινόμαστε μέρα με τη μέρα όλο και πιο αδύναμοι να ορίσουμε τη ζωή μας, να την ελέγξουμε, να την οδηγήσουμε εκεί που θέλουμε εμείς. κι έτσι αφήνουμε την τύχη μας στην τύχη, ή καλύτερα στην ευκολία του να πάρει κάποιος άλλος την ευθύνη. ο δίπλα, ο σύντροφος, το χάπι, ο γιατρός, ο όποιος βολεύει κάθε φορά.
ο από μηχανής θεός, άλλη μια εξάρτηση;
αναρωτιέμαι τι μας έχει μείνει να διαχειριζόμαστε μόνοι μας. σκέφτομαι μήπως τελικά αυτές οι εξαρτήσεις, οι εμμονές, τα προβληματικά κομμάτια του εαυτού μας είναι αυτά που μας κάνουν διαφορετικούς; αυτά που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε από τον δίπλα. είμαι αυτός που καπνίζει, είσαι αυτός που δεν έχει στύση, είσαι ο τρίτος που έχει κατάθλιψη, είμαι ο τέταρτος που δεν μπορεί να κουνήσει ρούπι από το σπίτι του αν δεν ελέγξει τρεις φορές ότι κλείδωσε καλά την πόρτα του. μήπως αυτά τα ψεγάδια είναι καλό να μείνουν στη θέση τους; να τονίζουν τις αδυναμίες μας με τον πιο φαντασμαγορικό τρόπο. μήπως η αγέλη ομοίων-ήρεμων-εξημερωμένων- δεν είναι η λύση;
νεύρωση είπαμε; ίδου μια νεοαποχτηθείσα.
