να πεθαίνεις με αξιοπρέπεια…για τον Χριστόδουλο
νομίζω ότι είναι τελικά το πλέον δύσκολο πράγμα για όλους μας. να είσαι στην ύστατη σου ώρα και να μη φοβηθείς, να μην πανικοβληθείς, να μην κρατηθείς στη ζωή με νύχια και με δόντια αλλά να αφήσεις τον εαυτό σου να παρασυρθεί από το αναπόφευκτο.
αυτές τις σκέψεις τις κάνω συχνά τελευταία με τον επικείμενο θάνατο του αρχιεπισκόπου. έχοντας βιώσει στην οικογένεια μου θάνατο από παρόμοιο τύπου καρκίνο από έναν άνθρωπο που γνώριζε πότε να αποσυρθεί και να παραδώσει τη σημαία του αρχηγού της οικογένειας στον επόμενο για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτό που είχε μπροστά του, ξέρω πως ο αρχιεπίσκοπος δεν πεθαίνει εν τιμή.
αρνείται να δώσει σε άλλον το αρχηγιλίκι που τόσο λάτρεψε, καλύτερα κι από τον Θεό του, αρνείται να δεχτεί το αμετάκλητο της νόσου του. θα έβρισκα πιο χριστιανικό και αρμονικό με τη θεωρία της ανάστασης που υποστηρίζει η εκκλησία μια πιο “εσωτερική” πορεία. αυτή που χρειάζεται κάποιος για να αναλογιστεί τα πεπραγμένα του, την ώρα που αποχαιρετά τους ρόλους που κράτησε σε αυτή τη ζωή όσο σπουδαίοι κι αν ήταν. είναι μεγάλη τιμή για τον ίδιο και τους ανθρώπους που τον αγάπησαν να τον δουν να βουβαίνεται σε μια σιωπή γεμάτη αναμνήσεις και απολογισμούς. είναι μεγάλη τιμή για τον ίδιο να πει “καλά ήταν ως εδώ”.
κι αυτό δεν το κάνει ο Χριστόδουλος. ο ηγέτης της εκκλησίας που αν προάσπιζε με τη ζωή του όσα δηλώνει πως πιστεύει, θα έπρεπε ως πρώτος πατέρας της εκκλησίας να δώσει το παράδειγμα. να είναι ο άντρας που θα υπερβεί τον εαυτό του, να δώσει μια γερή κλωτσιά στη δόξα και τη δημοσιότητα και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
να πενθήσει όπως κάνουμε τη Μεγάλη Παρασκευή. να θρηνήσει όπως την ώρα του Επιτάφιου. να αποχαιρετήσει το γλυκύτατο έαρ όσο κρατάει ακόμη η μυρωδιά του.
και τότε ίσως ανασταινόταν στη συνείδηση μου ως ένας πραγματικός χριστιανός. εκείνο το είδος που γνώρισα μικρός στην πόλη που επισκεπτόμουν τα καλοκαίρια και ο παπα- Αντώνης της εκκλησίας του Αγ. Νικολάου ήταν για όλους μας παράδειγμα ήθους και συμπεριφοράς και πατέρας μας. ο παπα-Αντώνης που πέθανε εν τιμή στη σιωπή και με τον αληθινό φόβο του ανθρώπου μπροστά στο θάνατο του. το φόβο που μας ενώνει, το φόβο που όλοι κάποτε θα χρειαστεί να αγκαλιάσουμε για να κάνουμε το επόμενο, το τελευταίο βήμα.
Δυστυχως…δεν ειναι τοσο μεγαλος,οσο φανταζε στην αρχη…
Αλλα τωρα ας τον αφησουμε για τις υπολοιπες μερες που του απομενουν (εχω ετοιμο ηδη το post για τη μερα του θανατου!!!!)
Ο πατερας μου λιγες ωρες πριν πεθανει ζητουσε,μολις βγει απ το νοσοκομειο να παμε παλι στο νησι που μοιραζε ψωμι σα παιδι με το γαιδουρακι του φουρναρη!!Κι ελεγα δεν βλεπει οτι εχει λιωσει και εχουνε μεινει μονο δυο ματια που γυαλιζανε πανω του???Αλλα το πιστευε ο,τι ελεγε γιατι δε πιστευε στη ψυχη του μεσα οτι η ζωη μπορει ν τελειωσει γιατι δεν ηξερε κατι αλλο….Το ν Αρχαγγελο ν εβλεπε ολοζωντανο παλι δε θα το πιστευε!!Η ελπιδα ριζωνει και αν δε τη κοψει ο θανατος παντα ριζωμενη θα μενει…Για αυτο ας φυγει ο ανθρωπος κι οσοι αλλοι σαν αυτον γατζωνονται απ ο,τι επιβεβαιωνει ακομα την αναπνοη τους,ησυχα και με ενα εξοδιο post καλυτερα…
Φειδία, καταλαβαίνω το ψυχολογικό κομμάτι περί γαντζώματος αλλά άλλο το νησί του μπαμπά σου κι άλλο το αρχηγιλίκι της εκκλησίας! Επίσης άλλο το καρπούζι που ζητούσε η μητέρα μου πεθαίνοντας για να δροσιστεί….
Ο τρομος του θανατου ειναι ο ιδιος για σενα για μενα για τη μανα σου για το πατερα μου για τον Αρχιεπισκοπο για τον Παπα!Εν προκειμενω ομως δεν υπαρχει αρχηγιλκι στην Ελλαδικη Εκκλησια περαν της συνοδου,ο τιτλος ειναι τυποις περρισοτερο…και το ξερουν κι οι υπολοιποι της Συνοδου,αλλιως θα τον ειχαν ηδη στειλει και επισημα σπιτι του!!Απλα μωρε λεω οτι ενταξει,,,αυτα ειναι ανθρωπινα,σε αντιθεση με την εμμονη του Ειρηναιου ας πουμε,που ακομα και δικιο ν ειχε τοτε,θα επρεπε ν απογαντζωθει κι οχι ν ξεφτιλιζει επανειλημενα τα ιερα κ τα οσιο και τη πατριδα του ακομα διεθνως,μια και ειναι Ελληνας και θεματοφυλακας του Παναγιου ταφου που ειναι παγοσμιο προσκυνημα!Τα εδω τωρα ειναιψιλα γραμματα κι η διαδοχη πλεον διαδικαστικου χαρακτηρα,η εξουσια του αποστεωμενη σα το προσωπο του,τι τα θες τωρα…leave him be!!