the beast is out to get you
έτοιμο να καταβροχθίσει οικείους και ξένους. αγνώστους που απλά περνούν δίπλα μου, υπαλλήλους σε καταστήματα, μοτοσυκλετιστές και οδηγούς αυτοκινήτων που μου κλείνουν το δρόμο για να περάσουν να φτάσουν που άραγε και πιο γρήγορα από τι; όλα είναι σχετικά, η προτεραιότητα μου είναι τελευταία στη λίστα των άλλων και το αντίστροφο. αλλά δεν μου κάνει καμία εντύπωση πλέον. το κτήνος είναι εδώ και δείχνει τα δόντια προς κάθε κατεύθυνση.
υπακούω στο κτήνος αφήνοντας το να με ορίσει. να με κάνει ότι θέλει. κι ας είναι αυτό το τελευταίο πράγμα που κάνω. τι κι αν προσπαθώ να ξεφύγω, όλο εδώ είναι. μου θυμίζει ότι είναι αιώνιο και όχι φθαρτό όπως εγώ και πως θα συνεχίσει μετά από εμένα. να ξεσκίζει τις σάρκες άλλων. να τρέφεται από τις αγωνίες και τις ελπίδες τους. να δίνει μια και να τα ρίχνει όλα κάτω. να χαίρεται που απομυζεί κάθε σταγόνα ενέργειας από τα σώματα τους.
τι μένει; τι διαρκεί;
σε αυτό το σώμα το ρημαγμένο από το κτήνος;
ίσως η χαρά ότι έπεσε εν πλήρη συνειδήσει!
Υποβολή απάντησης