σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης; που κουάφ να πιάνετε και στάχτη να γίνεται!
ακόμη μια πρωτοπορία, από αυτές που κοπιάρουμε από το εξωτερικό, για τη χώρα μας. τώρα πια καλή μου δεν θα μου ζητάς να σε αποκαταστήσω, θα σε πηγαίνω να βάζεις μια υπογραφούλα και πάπαλα το μυστήριο.
εσένα πάλι καλέ μου θα σε αφήσω αμανάτι, γιατί το γκέι συναίσθημα μου δεν έχει πάρει έγκριση ακόμη από το κράτος.
κάπως έτσι είδα το ρεπορτάζ του καλού μεγάλου καναλιού για το επίμαχο θέμα. όχι πολύ σοβαρά δηλαδή. δεν θα μπορούσα άλλωστε. όταν για ένα τέτοιο θέμα καλούνται να μιλήσουν οι επιφανείς ηθοποιοί κα Σολωμού (επειδή παίζει στο singles) και ο κος Βούρος (γιατί κάποτε υπήρξε γκόμενος της Ανδιανού με τα πολυτάραχα ερωτικά σήριαλ όπου όλοι, μα όλοι πέφταν θύματα της ομορφιάς της), ε! μάλλον καλά κάνω και δεν το παίρνω σοβαρά.
ιδίως η δήλωση του κου Βούρου ότι με το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης ουσιαστικά εκπίπτει η σοβαρότητα αυτής της σχέσης (του γάμου) έπεσα ανακούρκουδα και έριξα υποκλίσεις στην κατάφωρη γελοιότητα της σκέψης του. με τόσα ζευγάρια να συμβιώνουν αναγκαστικά επειδή έχουν ένα στεφάνι να τους δεσμεύει και δύο τρία παιδιά που τα χρησιμοποιούν ως δικαιολογία για να μην χωρίσουν και προσβάλουν τον ιερό θεσμό, προσωπικά εμένα μου φαίνεται μεγάλη μιζέρια να μην δέχεσαι την ήττα σου και να αποχωρείς από το …στεφάνωμα για να μεγαλώσουν τα παιδιά με τη μέγιστη ψυχική ηρεμία και αξιοπρέπεια.
αλλά είπαμε αυτά είναι για τους πολιτισμένους, οπότε δεν πολυέχουν θέση στη χώρα μας.
εξάλλου πρέπει να σκεφτούμε και το οικονομικό κόστος αυτού του συμβολαίου. όχι το προσωπικό αλλά το εμπορικό. τόσα μαγαζιά με νυφιάτικα, λουλούδια, στολισμούς, κουάφ, στέφανα, όλη αυτή η “βιομηχανία” ζευγαρώματος θα βληθεί από το νεωτερισμό του συμβολαίου. που θα πάνε τόσοι εργαζόμενοι στα νυφιάτικα; τι θα τις κάνουν τις έτοιμες κουάφ και τα στέφανα τα μαγαζιά του Κολονακίου;
αλήθεια έχετε δοκιμάσει να αγοράσετε κουάφ, από μαγαζί του κέντρου; ως κουμπάρος πριν 10 χρόνια το είχα υποσχεθεί στη νύφη και ξεπαραδιάστηκα. και τι ήταν η κουάφ; ένα στεφανάκι με αποξηραμένα άνθη. δηλ. έλεος πόσο κάνουν τα αμάραντα στις μέρες μας; άμα είναι να βγω κι εγώ στους αγρούς να τα μαζέψω να βγάλω κι από πάνω μου κάτι δάνεια που με πιέζουν.
ας σοβαρευτούμε όμως λίγο.
μπα, βαριέμαι. αφήνω τις αναλύσεις για τους μελετηρούς και τους νομικούς. εγώ ένα έχω καταλάβει και πείτε με απλοϊκό. το θέμα της ευτυχίας ποτέ δε σώθηκε με κλαπαντσίμπανα και διθυράμβους. όλα είναι θέμα χημείας. άμα σου έχει κάτσει η χημεία, διάρα δεν δίνεις για τις φιοριτούρες.
όχι ότι είπα και καμιά σοφία τώρα, αλλά στις μέρες μας με τον βομβαρδισμό του πώς πρέπει να είναι τα πράγματα από τα περιοδικά lifestyle και τα κανάλια, έχουμε πλέον ξεχάσει τα βασικά.
back to basics, λοιπόν.
άντε και καλή τύχη στις ανύπαντρες! αυτό να δούμε τώρα πώς θα το ξεπεράσουν που το έχουν καημό;
Υποβολή απάντησης