Παιδική κακοποίηση, ετεροφυλοφιλία, ομοφυλοφιλία: μερικές σκέψεις.
χαίρομαι πάρα πολύ που η Εκκλησία μας ανησυχεί τόσο πολύ για την ελληνική οικογένεια και τα παιδιά. ανησυχεί για τον τρόπο που θα μεγαλώσουν και πόσο θα στιγματιστούν αν έχουν ένα μπαμπά και έναν μπαμπά, ή , μία μαμά και μία μαμά, αντί για το πατροπαράδοτο σχήμα του ένας μπαμπάς και μία μαμά και τελειώσαμε. θεωρώ πως ακόμη και γι’ αυτά τα παραδείγματα σεξουαλικής ή άλλης κακοποίησης των παιδιών, που θίγουν οι άνωθεν καμπάνιες από το εξωτερικό, ευθύνονται οι ομοφυλόφιλοι. είναι σίγουρο πως οι ετεροφυλόφιλοι γονείς των παιδιών αυτών επηρεάστηκαν άσχημα από κάποιο γκέι φίλο τους ή κάποια λεσβία και προέβησαν στον ξυλοδαρμό και τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών αυτών. δεν μπορεί να τους ήρθε έτσι. αυτή η καθαγιασμένη και ευλογημένη από την εκκλησία σχέση παράγει μόνο υγιή (ψυχικά και σωματικά) παιδιά.
είναι σίγουρο, αγαπητοί μου, πως η ελληνική κοινωνία ΔΕΝ είναι έτοιμη να δεχτεί την ύπαρξη των ομοφυλόφιλων που κινούνται,ζουν, και μιλούν ανοιχτά για τη ζωή τους. πολύ περισσότερο ΔΕΝ είναι έτοιμη να δεχτεί ότι μπορεί και να θέλουν να παντρεύονται και να διεκδικούν και το δικαίωμα της τεκνοποίησης ή υιοθεσίας. και θα αργήσει πολύ να είναι έτοιμη, ίσως να μην είναι και ποτέ!
κι αυτό συμβαίνει για ένα και μοναδικό λόγο. γιατί ΔΕΝ είναι έτοιμη να ανοίξει τα μάτια της μπροστά στα δικά της χάλια. αρνείται πεισματικά να δει το πόσο οι δικές της πρακτικές απέχουν πολύ από “τα χρηστά ήθη”, η ηθική της είναι τόσο αμβλυμένη που μόνο ξεχαρβαλωμένη μπορεί να χαρακτηριστεί, η υποκρισία της κερδίζει τα Όσκαρ όλων των ρόλων ( Ά Ανδρικού, ‘Α Γυναικείου κ.ο.κ.), οπότε οι ελπίδες να αλλάξει κάτι με τη βοήθεια αυτής, της βαθιάς συμπλεγματικής ελληνικής κοινωνίας, είναι σχεδόν ανύπαρκτες. δεν πρόκειται να κάνουν το βήμα να δεχτούν κανέναν διαφορετικό και να δείξουν κατανόηση στη διαφορετικότητα γιατί αυτό προυποθέτει να έχεις πρώτα ”καθαρίσει” μέσα σου. να έχεις αποβάλει τα κόμπλεξ σου, να έχεις δεχτεί τα λάθη σου, να έχεις μπει στη διαδικασία της αλήθειας. κι αυτή κοστίζει πολύ. μα πάρα πολύ. ως τότε λοιπόν, εμμένω πως η καλύτερη λύση είναι να τους τρίβουμε στη μούρη πως είμαστε εδώ και θα είμαστε, εσαεί.
όσο για τα ομόφυλα ζευγάρια που θέλουν να παντρευτούν και να αποκτήσουν παιδιά, δεν αεροβατώ ούτε έχω ροζ σκέψεις για μια Γουόλτονς οικογενειακή κατάσταση ( “Καληνύχτα Μήτσο, Καληνύχτα Παντελή, Καληνύχτα και σε σένα μικρή μας Ελενίτσα” -στην ελληνική της εκδοχή). θεωρώ τη συμβίωση και την ανατροφή παιδιών ένα πολύ δύσκολο έργο, με παγίδες αλλά και απολαβές. ένα έργο που απαιτεί ωριμότητα, παιδεία και πάνω από όλα δύναμη χαρακτήρα. και οι ομοφυλόφιλοι ιστορικά τώρα δοκιμάζονται σ’ αυτό. και θα κάνουν λάθη. και ίσως κάνουν και σωστά. αλλά ως “φυσιολογικοί” και αυτοί, θα επιτύχουν ή θα αποτύχουν σ’ αυτό το έργο, όχι λόγω του σεξουαλικού προσδιορισμού τους, αλλά λόγω του τι είδους “δουλειά” έχουν κάνει με τον εαυτό τους, πριν αναλάβουν την ευθύνη μιας σχέσης ή ενός παιδιού. γιατί ας είμαστε επιτέλους ειλικρινείς, οι πετυχημένες σχέσεις (στρέιτ ή ομό) βασίζονται σε ανθρώπους που πρώτα από όλα είναι ισορροπημένοι οι ίδιοι!
Πολύ σωστά.
Αν αυτη δεν ειναι ετοιμοι 1, οι μηντιακοι της εκπροσωποι δεν ειναι 100, για αυτο και οι παλιομοδιτικες ντιμπετιακες αναψηλαφησεις ενιοτε.
(και τι δυσοιωνιλα να διαμορφωνουν γνωμη στο κατακερματισμενο ποπολο, οι εμμηνοπαυσιακες πρωην Ρηγοφεραιωτισσες, οι viagroχλαπακιασμενοι Μαοικοι και οι κρυφες αληστου μνημης οννεδιτισσες για λιγα νουμερακια ακομη, εν ετει 2008) .Δυσκλεη αρχοντοπαλικαρα οι περισσοτεροι της ψωμωμενης μεταπολιτευτικης γενιας, δε λενε να καταλαβουν πως η διαχειριση της επιθυμιας δεν ειναι θεμα των μετρησεων της AGB και των αρτηριοσκληρωτικων τους πεποιθησεων, αλλα κατι πολυ πιο ουσιαστικο. Θα μου πεις εδω δε μαθανε να διαχειριζονται τη δικια τους, θα γινουν ξαφνικα κιμπαρηδες με τη δικια μας?
Οσο οι δικες μας, σε ολα τα ποστα, που συνεργαζονται μαζι τους συνεχιζουν να κρυβονται και δε τους χωνουν το μικροφωνο στη πρωκτοπη;-)
Μαζι σου στο τριψιμο της μουρης:-)
Λολίτα, οι μηντιακοί εκπρόσωποι (φτύνω στον κόρφο μου) είτε έχουν μπροστά τους το βιασμένο παιδί, είτε τον πολιτικό που τα πήρε, είτε τη μάνα τους έχουν πάντα στο μυαλό τα νούμερα όπως πολύ σωστά λες. Και πάντα αυτά θα έχουν, οι αριθμοί επιβεβαιώνουν την ύπαρξη τους. Το ποσοτικό πλεονέκτημα τους συντηρεί, το ποιοτικό το ξέχασαν με το που υπέγραψαν το πρώτο ρεπορταζάκι που ξεπούλησαν για χάρη των συμφερόντων του εκδότη τους. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες για το πόπολο. Που ναι μεν ξέρει, αλλά παίζει κι αυτό το ίδιο παιχνίδι. Ο Έλληνας σήμερα έχει εθιστεί στην κάμερα. Ο μεγάλος αδερφός από φόβητρο έχει γίνει εμμονή. Και την πιο τρελή γριά να βρεις σε μια ακριτική περιοχή, ξέρει πως να στηθεί και να τα πει στην κάμερα. Το τι θα πει, ποτέ δεν έχει σημασία. Γι αυτό και ζούμε ακόμη έναν μεσαίωνα. Αυτή τη φορά, επικοινωνιακό.
Δεν ξέρετε ότι σεβαστός αριθμός Μητροπολιτών έχει συμπεριφορές σεξουαλικά κακοποιημένου παιδιού;
Γι αυτό ο νέος αρχιεπίσκοπος σωπαίνει. Κι έχει δίκιο.
Οι πιο πολλοί από τους μητροπολίτες ζηλεύουν που δεν μπόρεσαν να παντρευτούν οι ίδιοι με τους αγαπημένους τους…
Δες τε το έτσι και όλα εξηγούνται αυτόματα…
Μόνο ως πολύ καλά δοσμένη ειρωνεία μπορώ να εκλάβω το σχόλιο σου φίλτατε.
Αλλά κι έτσι να ήταν, η εκκλησία που “όλα τα γιατρεύει” γιατί δεν γιατρεύει και τον πόνο των ανύμφευτων μητροπολιτών επιτρέποντας τους να κάνουν γκει γάμους οι ίδιοι; Θα ήταν μια πρωτοπορία, έτσι δεν είναι.
Αλλά για το σκοταδισμό και την υποκρισία της ελληνικής κοινωνίας δεν ευθύνεται μόνο η εκκλησία. Δεν είναι όσο παντοδύναμη πιστεύει.Αν ο κόσμος ήταν στοιχειωδώς μορφωμένος τα πράματα θα ήταν αλλιώς.
Εγώ πάλι, που παραπέω μούρλια ανάμεσα στην υπεραισιοδοξία και την απαισιοδοξία, σκέφτομαι ότι τα πράγματα, θενε δεν θενε κάποιοι, θα βελτιωθούν.
Αργά και βασανιστικά, αλλά πιστεύω ειλικρινά ότι εν τέλει και κάποτε δεν θα είναι θέμα στις ειδήσεις ο γάμος ομοφυλοφύλων. Δεν θα είναι θέμα προς συζήτηση, πάντως όχι περισσότερο από ό,τι είναι ο γάμος της Στάη.
Συμφωνώ ότι πολύ κακώς τα ρίχνουμε όλα στην Εκκλησία. Η Εκκλησία επίσης καταδικάζει τις εκτρώσεις, τον πολιτικό γάμο, το διαζύγιο και την ελεύθερη συμβίωση. Παρόλα αυτά η ετεροφυλοφιλική κοινωνία σε αυτά τα θέματα δεν δέχεται καμία έκπτωση στα δικαιώματά της ό,τι και να κηρύττει η Εκκλησία. Μόνο όταν πρόκειται για τα δικά μας δικαιώματα τρέχουν να κρυφτούν πίσω από τα ράσα.
Η πείρα μου έχει δείξει ότι οι ομοφυλόφιλοι στην Ελλάδα μας, θα ήταν καλό να δουλέψουν πρώτα πολύ για την ωριμότητα στην ίδια τους τη σχέση. Αυτή τη στιγμή, οι gay σχέσεις στην Ελλάδα είναι από πολύ προβληματικές και σύντομες, ως ανύπαρκτες.
Στο μεταξύ, θα έχουμε και τα αποτελέσματα των υιοθεσιών παιδιών από gay ζευγάρια στο εξωτερικό που είναι πιο μπροστά από εμάς και βλέπουμε αν είναι βιώσιμο αυτό.
Κατά τα άλλα, η εκκλησία έχει κανόνες αρχαίους και απαράλλαχτους (άσχετα που τους άλλαξαν και έδωσαν 3 διαζύγια στους str8). Δε θα πει ποτέ τίποτα θετικό για τους γκει. Μην το περιμένετε.
δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω!