πίξελ

αρέσκεται στις διασκευές του υλικού της από νεότερους η κα Γαλάνη. “δίνει ευκαιρίες” στα παιδιά του ελληνικού ροκ να ακουστούν από το πλατύ κοινό μέσω των πεπαλαιωμένων επιτυχιών της. η δουλειά κυκλοφόρησε μέσω του Σκαι και απ’ ότι ακούω υπάρχει και στα περίπτερα.
αυτό το πασπαλισμένο με λουκουμόσκονη ψεύδος είναι ένα ακόμη δείγμα της φτώχιας των ημερών που ζούμε. η κα Γαλάνη έχει πολλά χρόνια να πάρει υλικό στα χέρια της και προφανώς πρότεινε στον Σκαι μια ανακύκλωση μια που το γνωστό μέσο ασχολείται επιμελώς με ό,τι οικολογικό. το cd δεν θα το αγοράσω. όσα κομμάτια άκουσα στα “εντεχνα” ραδιόφωνα ήταν πληκτικά αναμασήματα, λογική που με βρίσκει αντίθετο στο θέμα “διασκευή”. αυτή την έννοια την ορίζω πολύ διαφορετικά. διασκευάζω σημαίνει αλλάζω αλλά και προσθέτω αξία στο πρωτότυπο υλικό. και το “μια από τα ίδια” της Γαλάνη δεν είναι στο μενού μου.