infesto: σατυρικό και χολικό ιστολόγιο

χαίρομαι πάρα πολύ που η Εκκλησία μας ανησυχεί τόσο πολύ για την ελληνική οικογένεια και τα παιδιά. ανησυχεί για τον τρόπο που θα μεγαλώσουν και πόσο θα στιγματιστούν αν έχουν ένα μπαμπά και έναν μπαμπά, ή , μία μαμά και μία μαμά, αντί για το πατροπαράδοτο σχήμα του ένας μπαμπάς και μία μαμά και τελειώσαμε. θεωρώ πως ακόμη και γι’ αυτά τα παραδείγματα σεξουαλικής ή άλλης κακοποίησης των παιδιών, που θίγουν οι άνωθεν καμπάνιες από το εξωτερικό, ευθύνονται οι ομοφυλόφιλοι. είναι σίγουρο πως οι ετεροφυλόφιλοι γονείς των παιδιών αυτών επηρεάστηκαν άσχημα από κάποιο γκέι φίλο τους ή κάποια λεσβία και προέβησαν στον ξυλοδαρμό  και τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών αυτών. δεν μπορεί να τους ήρθε έτσι. αυτή η καθαγιασμένη και ευλογημένη από την εκκλησία σχέση παράγει μόνο υγιή (ψυχικά και σωματικά) παιδιά.

είναι σίγουρο, αγαπητοί μου, πως η ελληνική κοινωνία ΔΕΝ είναι έτοιμη να δεχτεί την ύπαρξη των ομοφυλόφιλων που κινούνται,ζουν, και μιλούν ανοιχτά για τη ζωή τους. πολύ περισσότερο ΔΕΝ είναι έτοιμη να δεχτεί ότι μπορεί και να θέλουν να παντρεύονται και να διεκδικούν και το δικαίωμα της τεκνοποίησης ή υιοθεσίας. και θα αργήσει πολύ να είναι έτοιμη, ίσως να μην είναι και ποτέ!

κι αυτό συμβαίνει για ένα και μοναδικό λόγο. γιατί ΔΕΝ είναι έτοιμη να ανοίξει τα μάτια της μπροστά στα δικά της χάλια. αρνείται πεισματικά να δει το πόσο οι δικές της πρακτικές απέχουν πολύ από “τα χρηστά ήθη”, η ηθική της είναι τόσο αμβλυμένη που μόνο ξεχαρβαλωμένη μπορεί να χαρακτηριστεί, η υποκρισία της κερδίζει τα Όσκαρ όλων των ρόλων ( Ά Ανδρικού, ‘Α Γυναικείου κ.ο.κ.), οπότε οι ελπίδες να αλλάξει κάτι με τη βοήθεια αυτής, της βαθιάς συμπλεγματικής ελληνικής κοινωνίας, είναι σχεδόν ανύπαρκτες. δεν πρόκειται να κάνουν το βήμα να δεχτούν κανέναν διαφορετικό και να δείξουν κατανόηση στη διαφορετικότητα γιατί αυτό προυποθέτει να έχεις πρώτα ”καθαρίσει” μέσα σου. να έχεις αποβάλει τα κόμπλεξ σου, να έχεις δεχτεί τα λάθη σου, να έχεις μπει στη διαδικασία της αλήθειας. κι αυτή κοστίζει πολύ. μα πάρα πολύ. ως τότε λοιπόν, εμμένω πως η καλύτερη λύση είναι να τους τρίβουμε στη μούρη πως είμαστε εδώ και θα είμαστε, εσαεί.

όσο για τα ομόφυλα ζευγάρια που θέλουν να παντρευτούν και να αποκτήσουν παιδιά, δεν αεροβατώ ούτε έχω ροζ σκέψεις για μια Γουόλτονς οικογενειακή κατάσταση ( “Καληνύχτα Μήτσο, Καληνύχτα Παντελή, Καληνύχτα και σε σένα μικρή μας Ελενίτσα” -στην ελληνική της εκδοχή). θεωρώ τη συμβίωση και την ανατροφή παιδιών ένα πολύ δύσκολο έργο, με  παγίδες αλλά και απολαβές. ένα έργο που απαιτεί ωριμότητα, παιδεία και πάνω από όλα δύναμη χαρακτήρα. και οι ομοφυλόφιλοι ιστορικά τώρα δοκιμάζονται σ’ αυτό. και θα κάνουν λάθη. και ίσως κάνουν και σωστά. αλλά ως “φυσιολογικοί” και αυτοί, θα επιτύχουν ή θα αποτύχουν σ’ αυτό το έργο, όχι λόγω του σεξουαλικού προσδιορισμού τους, αλλά λόγω του τι είδους “δουλειά” έχουν κάνει με τον εαυτό τους, πριν αναλάβουν την ευθύνη μιας σχέσης ή ενός παιδιού. γιατί ας είμαστε επιτέλους ειλικρινείς, οι πετυχημένες σχέσεις (στρέιτ ή ομό) βασίζονται σε ανθρώπους που πρώτα από όλα είναι ισορροπημένοι οι ίδιοι!

τον κύριο Βέλιο είναι αλήθεια πως δεν τον πολυσυμπαθώ, μου κάνει λίγο δασκαλάκος με αυτά τα γυαλιά και κάπως με χαλάει, αλλά σήμερα με κέρδισε. συζητούσε με Παυλόπουλο, Πατήρ Ακατοίκητο (τον γνωστό παπά-ψυχίατρο), έναν Μπουλούκο δικηγόρο για τους επικείμενους γάμους των δύο ζευγαριών στην Τήλο και φυσικά ο Πατήρ Ακατοίκητος (που ως επαγγελματίας ψυχίατρος εγκληματεί κατά των νέων ομοφυλοφίλων προτείνοντας τους “θεραπεία” μέσω της εκκλησίας) υποστήριζε τα κλασσικά περί ψυχασθένειας και διαστροφής και θεός-Βέλιος του λέει: και εγώ θεωρώ τους θρησκόληπτους ψυχασθενείς.

σας φαίνεται απλή διακωμώδηση αυτή η ατάκα αλλά δεν είναι καθόλου αν το καλοσκεφτείτε. εκατοντάδες χιλιάδες θρησκόληπτοι σκίζουν τα ιμάτια τους, πίνουν αγιασμούς, ακολουθούν πιστά κάποια τελετουργικά (νηστείες κλπ) πιστεύοντας σε κάτι που απλά και …επιστημονικά δεν έχει -και ούτε πρόκειται-αποδειχθεί ότι υφίσταται! ΤΟΝ ΘΕΟ.

γιατί λοιπόν όλοι αυτοί και μαζί η Εκκλησία, δεν κατηγορούνται ως ψυχασθενείς και να πάρουν το δρόμο για τα ιδρύματα; τραβηγμένη η σκέψη σου θα μου πεις. δεν μπορείς να κλείσεις τόσους ανθρώπους σε ιδρύματα επειδή πιστεύουν στο Θεό. μα με τον ίδιο τρόπο, μια άλλη ανθρώπινη εκδήλωση που με φέρνει εμένα στην κοίτη ενός άντρα και λέγεται συναίσθημα, κατηγορείται ως διαστροφή και ψυχασθένεια. γιατί λοιπόν το θρησκευτικό συναίσθημα έχει μεγαλύτερη αξία από το ερωτικό-σεξουαλικό. μόνο και μόνο γιατί οι παπάδες έχουν ( ακόμα) εξουσία στα χέρια τους. για κανένα άλλο λόγο.

και χαίρομαι ιδιαίτερα που λόγω αυτής της “γαμημένης” ένταξης μας στην ΕΟΚ (Ε.Ε) πριν 28 χρόνια, αυτό το κωλόκράτος θα αναγκαστεί να ακούσει και να εφαρμόσει τις επιταγές μιας νέας πραγματικότητας. αυτής που ήδη είναι καθεστώς σε άλλες χώρες και ορίζει ίσα δικαιώματα στον καθένα μας. και χαίρομαι ακόμη πιο πολύ που ως χώρα βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε αυτό τον τομέα σε σχέση με τους εταίρους μας, γιατί ο μόνος τρόπος να προσαρμοστούν οι Κωλοέλληνες, είναι δια του οθωμανικού κωλοδάκτυλου-που τόσο απολαμβάνουμε ως έθνος, γκει και μη!

επίσης να εκφράσω και μία απορία. σ΄αυτή τη γαμοχώρα οι ψυχίατροι δεν έχουν έναν οργανωμένο σύλλογο να βγει και να απαγορέψει στον Πατήρ Ακατοίκητο να ΛΕΕΙ ΨΕΜΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΑΣ, όταν σε όλες τις χώρες του κόσμου αυτό το θέμα έχει λήξει προ καιρού;;

μέρες συγκρατούμαι να μην γράψω για το θέμα της παιδοφιλίας που έχει προκύψει (ξανά) στην Ελλάδα. ο λόγος είναι φυσικά η οργή που μου προκαλεί το θέμα. είναι ίσως το μόνο πράγμα που με βρίσκει σύμφωνο με κάθε παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των βιαστών και στο μόνο που η ποινή της ισόβιας κάθειρξης μου φαίνεται λίγη. σε άλλες εποχές θα ήμουν υπέρμαχος της θανατικής ποινής αλλά …οι καλές μέρες έχουν περάσει.

“σοκ και δέος” προκαλεί στα κανάλια (μόνο) η ανακοίνωση ότι το κύκλωμα των παιδόφιλων που αντάλλασσαν το πορνογραφικό υλικό μεταξύ τους, είναι άνθρωποι με υψηλές θέσεις στην κοινωνία μας. πέρα από το γεγονός ότι βρίσκω καθαρά προς κατανάλωση και άγραν τηλεθέασης αυτές τις δηλώσεις περί σοκ, είναι και μια κίνηση αποπροσανατολισμού του κοινού αφού θέτοντας το ζήτημα έτσι, είναι σαν να περνάει το μήνυμα ότι τόσα χρόνια αυτή η αρρώστια ήταν αποκλειστικότητα των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων. “σοκ και δέος” από την πλευρά μου λοιπόν για τα media που για μια ακόμη φορά και αγνοούν το θέμα για το οποίο μιλάνε και προσπαθούν να διαμορφώσουν την άποψη των αναγνωστών-τηλεθεατών τους. στην υποκρισία, απαντάς με υποκρισία, έτσι δεν είναι;

τρανταχτό παράδειγμα του μεγέθους του προβλήματος έφερε στο φως το νεόκοπο site του κ. Τριανταφυλόπουλου, η Ζούγκλα . στην προκειμένη περίπτωση ένας 18χρονος νεαρός εκμυστηρεύθηκε στον ψυχίατρο του, τον επί 13 χρόνια βιασμό και ξυλοδαρμό του από τον ίδιο του τον πατέρα. ο κύριος αυτός τυγχάνει επιχειρηματίας των Βορείων Προαστίων και είναι φυσικά άλλο ένα πρόσωπο υπεράνω υποψίας. το ζήτημα που τίθεται εδώ είναι αν ο ψυχίατρος έχει από μόνος του το δικαίωμα να καταγγείλει στην αστυνομία τα πάθη του νεαρού για να σώσει ό,τι έχει απομείνει από τη ζωή αυτού του παιδιού. οι νόμοι λένε τα δικά τους, και απ’ ότι φαίνεται κάτι πάει να αλλάξει. ήδη ο υπουργός Δικαιοσύνης αναζητάει τις αιτίες και τους λόγους που από πέρυσι οι δικαστικοί λειτουργοί δεν εφαρμόζουν τη νέα ρύθμιση περί δημοσιοποίησης των προσωπικών δεδομένων των βιαστών. φαίνεται πως το ζήτημα αυτό δρομολογείται. οφείλουμε ως κοινωνία να ξέρουμε ποιοι αποτελούν κίνδυνο για τα παιδιά. το οφείλουμε στα παιδιά που αποτελούν το πιο ευαίσθητο και απροστάτευτο κομμάτι της κοινωνίας μας. αν ήταν για εγκλήματα πάθους, το πράγμα θα ήταν αλλιώς. εδώ όμως πρόκειται για μια αρρώστια που σιγοβράζει και κρύβεται και είναι πιο επικίνδυνη από τον πιο στυγερό δολοφόνο. ο δολοφόνος αφήνει πίσω του πτώματα, ο παιδόφιλος όμως αφήνει πίσω του ανθρώπους-σκιές. το δικό του έγκλημα και μετά το τέλος της πράξης εξακολουθεί να επαναλαμβάνεται στο μυαλό και την ψυχή των θυμάτων του. γι αυτό και είναι πιο ειδεχθές και θα έπρεπε να έχει την πιο σκληρή αντιμετώπιση.

στο εξωτερικό παλεύουν ακόμη να βρουν τις αιτίες και τους λόγους της παιδοφιλίας. άλλοι μιλούν για δυσλειτουργίες στον ανθρώπινο εγκέφαλο, άλλοι για τον φαύλο κύκλο του παιδόφιλου που με τη σειρά του έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης στη δική του παιδική ηλικία. κάποιος πολύ τολμηρός ψυχολόγος δήλωσε πως πρόκειται για μία ακόμη σεξουαλική επιλογή όπως αυτή των ετεροφυλόφιλων και των ομοφυλόφιλων μετριάζοντας όμως την τόλμη του με το να συμφωνεί ότι πρέπει να μην είναι κοινωνικά αποδεκτή αυτή η συμπεριφορά. δεν θα μπω σε αναλύσεις, δεν είμαι ο κατάλληλος. δοκιμάζονται διάφορες θεραπείες με καταστολείς της λίμπιντο και επανεκπαίδευση στη συμπεριφορά των βιαστών αλλά ουσιαστική πρόοδος δεν έχει γίνει. σε μία έρευνα σε φοιτητές πανεπιστημίων οι φοιτητές που δήλωσαν ότι είχαν κάποιες φαντασιώσεις με παιδιά ήταν αρκετοί στον αριθμό. οι ερευνητές δήλωσαν βέβαια πως αν οι φοιτητές δεν γνώριζαν το κοινωνικό κόστος μιας τέτοιας συμπεριφοράς θα ήταν πολλοί περισσότεροι στον αριθμό. αυτό είναι το πραγματικό σοκ και δέος, φίλοι μου. ότι η αρρώστια είναι πολύ πιο διαδεδομένη από ότι πιστεύουμε. και η επιστήμη αργεί να βρει λύση. αργεί πολύ.

γι αυτό πιστεύω, πως πρέπει η λύση να βρεθεί από την κοινωνία. να λειτουργήσει ο κόσμος όπως ο Αλέξανδρος με τον γόρδιο δεσμό. κι αν η αντιστοιχία στο θέμα μας είναι η διαπόμπευση και η βαριές καταδίκες, ας είναι!

Τρίτη βράδι μετά τo Μάμα μία, κάνω ζαπινγκ και πέφτω στο Χαρδαβέλειο αφιέρωμα στη Βουγιουκλάκη περιμένοντας να αρχίσουν οι Ανεξιχνίαστες Υποθέσεις. οι καλεσμένοι του Χαρδαβέλα αν δεν είναι παρανοημένοι παραεπιστήμονες είναι παραδημοσιογράφοι και λαιφσταιλίστες σελέμπριτις. στην προκειμένη περίπτωση ήταν η κ. Νίνα Βλάχου και ο Ζαχος Ζατζηφωτίου (και κάποιοι άλλοι γνωστή στην όψη που τώρα δεν θυμάμαι). όσο παρακολούθησα το θέμα κατάλαβα ότι υπάρχουν αντιδράσεις για το σήριαλ που θα γίνει με θέμα τη ζωή της σταρ. αδιάφορο μου είναι παντελώς μια που δεν είμαι και ποτέ δεν ήμουν “ζεστός” με το θέμα Βουγιουκλάκη. μέσα όμως στον ορυμαγδό από λατρεία και δέος στο πρόσωπο της απήλαυσα τα κοινωνικά σχόλια της κας Βλάχου και του κ. Χατηφωτίου.

οι δύο “δημοσιογράφοι” λοιπόν κατηγόρησαν την ελληνική τηλεόραση ότι “αριστερίζει” γιατί όλα τα κανάλια ασχολούνται με την …ακρίβεια. ασχολούνται δε, τόσο πολύ που η κ. Βλάχου δεν το αντέχει και αναγκάζεται να κατατρέχει στη λύση της …Nova. τέτοια κατάντια δλδ για την κ. Βλάχου! αναγκάζεται βρε παιδί μου η πτωχή πλην τίμια πλουσία να βλέπει ταινίες και ντοκιμαντέρ γιατί καταπιέζεται από τη φτώχεια των φτωχών. γιατί δεν κολλάει το τηλεκοντρόλ της τότε στο Σταρ που έχει καθημερινά γενναίες μερίδες ψευτογκλαμ να μην αγχώνεται η κυρία; όταν δε ο κ. Χαρδαβέλας της τόνισε ότι προφανώς η ίδια δεν αντιλαμβάνεται τα προβλήματα του κόσμου γιατί συχνάζει στα καφέ του Κολωνακίου, αυτή το αρνήθηκε εντόνως και μας ενημέρωσε ότι είναι και νιώθει κοντά στο λαό. τώρα ησύχασα! νιώθω ένα νέο παλμό στο εργατικό κίνημα. ένα παλμό που θα βγάλει τους φτωχούς από το τέλμα της λάθος ένδυσης, του κακού στάιλινγκ και θα φέρει τα πάνω κάτω στη Βουλή. ω! ναι, νομίζω ότι η συμβολή της κας Νίνας στο εργατικό και λαικό κίνημα είναι ότι μας χρειαζόταν. νισάφι πια με τα outfit της Αλέκας, το μούσι του Αλέκου και τη μηχανή του Αλέξη! τώρα ο σεμνός εργάτης θα πηγαίνει στη δουλειά με ένα λιτό Hugo, θα μυρίζει Happy της Clinique και τα δάκτυλα του θα είναι περιποιημένα από το Νύχι-Νύχι του Ψυχικού.

ο κος Χατζηφωτίου αρνήθηκε την “πτώχεια” και την ακρίβεια γιατί το Πάσχα όλα τα ξενοδοχεία και τα πλοία ήταν κλεισμένα και οι Έλληνες όλο και κάπου πήγαν διακοπές. προφανώς δεν έχει ακούσει για τα εορτοδάνεια και τον κάθε λογής λογής τρόπο δανεισμού που έχουν εφεύρει οι τράπεζες για να μας έχουν πάντα ευχαριστημένους και χρεωμένους ώστε να κάνουμε τη ζωή που δεν αντέχει η τσέπη μας αλλά που πάνω κάτω χρειάζεται η ψυχή μας. όχι πως συμφωνώ με τους δανεισμούς αυτού του είδους, αλλά πολλοί καταφεύγουν σε αυτούς λόγω ελλείψεως δικών τους χρημάτων. συγχωρώ την έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα του κου Χατζηφωτίου γιατί η μυθική ζωή του ποτέ δεν του επέτρεψε να ασχοληθεί με την πτώχεια. επίσης του αναγνωρίζω την εξυπνάδα να μην δηλώσει κοντά στον λαό και ν’ αφήσει στην ησυχία του το εργατικό και λαϊκό κίνημα. αρκετά υποφέρει ήδη, ο Χαζτηφωτίου του έλειπε.

εγώ πάλι εν αντιθέσει με τους μεγαλοδημοσιογράφους του σταίλινγκ και του εστετισμού ενοχλούμαι… από την παρουσία τους. ενοχλούμαι που αυτοί οι γεροντόσαυροι των 70′ς υπάρχουν ακόμα και τους δίνεται βήμα να λένε τις ανοησίες τους. ενοχλούμαι επίσης και από την υπερβολική ενασχόληση των καναλιών από την “πτώχεια” και όταν με κουράζει να ακούω…την κατάσταση μου στα κανάλια, απλά κλείνω την τηλεόραση γιατί δεν αντέχω την…ταύτιση με τα προβλήματα του κόσμου!

‘…είναι σαν να παίζεις με τη βεβαιότητα της διακινδύνευσης να περάσεις σκατά σε ένα gay bar γεμάτο υστερικές λουγκρουέτες. Σκατά μουσική και ζόμπι που ποζάρουν διακτινίζοντας την αυνανιστική αυτάρκειά τους. Και όμως επιστρέφεις.

Από τη μία στέκεται ο σφιχτοκώλης υπουργός με τις καβάτζες δήθεν κοινωνικά φιλελεύθερης πολιτικής της Ε.Ε. Όταν τα πράγματα στενεύουν χαλαρώνει με ντεμέκ μεγαλοσύνη το χαλινάρι της αποφατικής πολιτικής. Το μαντείο χαρίζεται ακόμα και στους πούστηδες. Λάου Λάου. Από την άλλη νεκρικές εικόνες από λεσβίες και πούστηδες ακτιβιστές που μειδιούν στο εκράν απέναντι σε γραφικούς του ancien regime, εγκαθιδρύοντας τη νέα γραφικότητα. Σαν κάτοικοι του South Park, μένουν ο περίγελως εν μέσω της εκζήτησης για μια πολιτική ορθότητα του ανορθόδοξου.

Στο ρόλο των διαμαρτυρόμενων οι εγκλωβισμένες αδερφές του φιλελευθερισμού. Όλα εμετικά προβλέψιμα. Μα αλήθεια πότε γίναμε πολίτες; Ποιάς πολιτείας; Ποιάς κομμούνας συμμέτοχοι; Είναι πραγματικά αστεία η εκστρατεία. Συμβίωση, Γάμος, Υιοθεσία και αρχίδια μάντολες.

Πίσω στο γκέτο μια κονσέρβα νηνεμία.

Γάμα το…’

μερικές φορές βλέπεις ένα κείμενο κάποιου άλλου και λες, ακριβώς έτσι ρε πούστη! ακριβώς έτσι ένιωσα διαβάζοντας ένα από τα τελευταία κείμενα του Raresteak και αποφάσισα να το αναδημοσιεύσω όπως ακριβώς είναι, χωρίς μάλιστα την άδεια του και ας κινδυνεύω να με κράξει! γιατί συμφωνώ και επαυξάνω και τέλος πάντων το να ξετυφλωθούμε και λίγο κοινωνικά μπορεί στην αρχή να μας κάψει λίγο τα μάτια αλλά τελικά καλό θα μας κάνει!

παρακολουθώντας Σκαι προχτές πέτυχα μια μικρή συνέντευξη της κας Μίνας Βαλυράκη, συζύγου (θαρρώ) του κου Σήφη Βαλυράκη που αφορούσε στις επιλογές της σχετικά με τους Μεγάλους Έλληνες, το δημοψήφισμα του σταθμού που τρέχει αυτές τις μέρες. παρατήρησα με ενδιαφέρον την ανακοίνωση των επιλογών της μια που είναι εικαστικός και είπα ότι μπορεί να ακούσω κάτι διαφορετικό, ανατρεπτικό, κάτι άλλο τέλος πάντων. νο 1 επιλογή η Μελίνα Μερκούρη, νο 2 ο Ζιλ Ντασσεν, νο 3 ο Μίκης Θεοδωράκης. νο4 και νο5 δεν υπήρξαν γιατί κόπηκε το ρεπορτάζ. δεν θα είχα αντίρρηση σε όλα αυτά αν δεν μου προκαλούσε περιέργεια το γεγονός ότι τα δύο πρώτα ονόματα ανήκαν στο Πασόκ και κάτι μου έλεγε το όνομα της εικαστικού. ψάχνοντας λίγο στο google μου λύθηκαν όλες οι απορίες βεβαίως. σύζυγος Βαλυράκη τι άλλο θα ψήφιζε; δλδ πόσο πιο biased μπορεί να είναι κάποιος όταν βάζει το Θεοδωράκη τρίτο έχοντας μπροστά Μελίνα και Ζιλ. δεν παραγνωρίζω το έργο των δύο πρώτων αλλά απέχει πολύ από το έργο του Μίκη. με όλα τα λάθη του και τις παραξενιές των γηρατειών του παραμένει ο Μίκης, τελεία και παύλα.

για το έργο της ίδιας της ζωγράφου δεν θα ασχοληθώ. γενικά αποφεύγω τους “καλλιτέχνες” συζύγους επωνύμων που παίρνουν επιδοτήσεις και βραβεία, που προωθούνται με κάθε τρόπο και που το έργο τους διανθίζεται με κριτικές γνωρίμων και γνωστών και φίλων που κρατάνε με τον ίδιο τρόπο το κοκτέιλ στο χέρι στα γκαλά των μεγαλοβιομηχάνων.

επίσης περιμένω με αγωνία και άλλες τέτοιες δηλώσεις επωνύμων. θα είναι ένα πολύ όμορφο self-outing κοινώς ένα καλό ξεβράκωμα του “πόθεν έσχες” την καριέρα!

αδυνατώ να καταλάβω γιατί η εργατική πρωτομαγιά για τον Έλληνα σημαίνει κοψίδια, οβελίες και ένα γενικό ξεσάλωμα που θυμίζει το Πάσχα που μόλις πέρασε! προφανώς ο Έλληνας δεν μπορεί άμα δεν γιορτάσει το οτιδήποτε μ΄ένα γερό ντερλίκωμα, με ένα overdose χοληστερίνης. ύστερα όταν ξυπνάει θυμάται πως είναι Ευρωπαίος, φοράει το πανάκριβο ρολόι μαϊμού, βγάζει από την τσέπη το κινητό, βάζει μπρος το 4Χ4 και γυρνάει πλευρό ονειρευόμενος ότι μια μέρα θα έχει όλα αυτά που θέλει χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσει, χωρίς να χρειαστεί να σκεφτεί πριν ψηφίσει, χωρίς να καταβάλει τον ελάχιστο κόπο να αποκτήσει κοινωνική συνείδηση. περαστικά μας και καλή πρωτομαγιά. και μην ξεχάσετε το τζατζικάκι…

στη χώρα της μέγιστης υποκρισίας για να εκλεγείς πρόεδρος των υποκριτών οφείλεις να ξέρεις καλά τα λόγια του ρόλου σου. αλλιώς σε καταπίνει η αλήθεια που τόλμησες να ξεστομίσεις και δεν φτάνεις στο αξίωμα που τόσο πολεμάς να κατακτήσεις. αυτή την αλήθεια φαίνεται πως αναγκάστηκε να αποδεχτεί ο Ομπάμα αποκηρρύσοντας τον πάστορα που επί 20 χρόνια ήταν περίπου ο πνευματικός του πατέρας. βλέπεις ο πάστορας Ραιτ έχει στο μυαλό του πολλά περισσότερα από την απλή διδαχή του θείου λόγου και μέσω αυτού προσπαθεί να διδάξει και την αλήθεια του πολιτικού λόγου. φευ η αμερική δεν είναι έτοιμη για να κατεβάσει τα βρακιά της στην αλήθεια. προτιμάει τη στάχτη στα μάτια που τόσο πλουσιοπάροχα ρίχνει είτε μέσω των πολιτικάντηδων της είτε μέσω του καλοπληρωμένου Χόλιγουντ που χρησιμεύει ως άριστος κομιστής ψευδών εντυπώσεων για μια πατρίδα που λατρεύει την ελευθερία και προασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα επιβάλλοντας ακόμη και τον ανηλεή πόλεμο αν χρειαστεί. με αυτή την αντίφαση πραγματικότητας και αντίληψης οι αμερικάνοι κοιμούνται πιο ήσυχοι τα βράδια και το ίδιο θα ήθελαν ιδανικά να κάνουν έστω κι αν παραχωρήσουν το δικαίωμα στον Ομπάμα να τους δείξει τι εστί πρώτος μαύρος πλανητάρχης. το όνειρο της αλλαγής που ευαγγελίζεται ο Ομπάμα φαίνεται να απομακρύνεται ταχέως παίρνοντας μαζί του κι όποιες ελπίδες είχαν για καλύτερη διακυβέρνηση του κόσμου οι ένθεν του Aτλαντικού. μια από τα ίδια σα να λέμε. οκ, θα γλιτώσουμε από τη μαριονέτα Μπους μόνο και μόνο για να απολαύσουμε τη νέα ατραξιόν που λέγεται μαύρη προεδρία.

αν τελικά όμως είχε βρει το κουράγιο ο Ομπάμα να πει ναι, στηρίζω τον Ραιτ όταν διατείνεται ότι το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν αποτέλεσμα της αμερικανικής παρεμβατικότητας σε τόσες χώρες του κόσμου, πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα; πόσο ονειρικά και πόσο μα πόσο ελπιδοφόρα…